Mayor Tom – a David Bowie tribute

Hallo en een hele goede middag, avond of morgend voor mijn lieve toehoordertjes. Het is inmiddels weer van de Gentse feesten geleden dat ik nog eens iets gepost heb, veel te lang geleden weeral. en mits er toch 1 iemand was die mij herkende in club bokal, ben ik zo vrij een uurtje te spenderen om Mayor Tom te bespreken.

Ik had geprobeerd nog een dag op voorhand een ticket te kopen via de website, maar was al 4 dagen niet meer mogelijk blijkbaar.  kostprijs add : 20 euro, toch 3 euro meer dan online. En de zaal zat wel vol, maar nu ook niet overdreven. Het viel ook op dat het publiek overwegend aan de oudere kant was, rond de 50 jaar gemiddeld. Ik denk ook wel dat we kunnen zeggen dat er niet echt een “losse” sfeer hing. Geen “cougars going wild” dus, nee, gewoon een net , afgeborsteld publiek.

 

  • mde
De Setlist

Onmiskenbaar stonden hier een stel steengoede muzikanten te spelen. Dus muzikaal zat alles goed, nergens grove fouten horen spelen. Het geluid was ook ok, hoewel ik over het algemeen vond dat de bas en de gitaar iets te zacht stonden. Mayor Tom ( Tom Hannes ) kruipt meesterlijk in de huid van Bowie. Het is natuurlijk niet Bowie, maar hij komt er wel héél dichtbij.

Er word geopend ( excuse when i’m wrong, ik was iets later ) met Lazarus, gevolgd door Blackstar en een nogal makke versie van Space Oddity. Komen ook aan bod : Ziggy Stardust, little China girl , Golden Years.

Na een klein uurtje krijgen we een duetje met Fellatio. Hopelijk is dat een artiestennaam , en anders moet ze eens langskomen. Kom, Fellatio. Fellatio is op de foto in het tijgervelletje. Beide zangeressen deden regelmatig dansjes op de groove. Ik hoorde dat het podium wat te klein was voor hun dansjes, dat ze normaal meer ronddansten. Jammer.

Daarna krijgen we nog het rustige Sound & Vision, gevolgd door (niet noodzakelijk in die volgorde ) Ashes to ashes, Heroes, Let’s dance , Rebel Rebel en dat allerlaatste nr kende ik niet.

De man achter de meester

Jan : Bangelijke pruik eigenlijk! Zou ik die kunnen lenen?

Toon : ja de ziel heeft het lichaam terug verlaten

Tom hannes : haha. ja ik ben een beetje anders nu. ik gedraag me ook een beetje anders.

Jan : Je hebt dat wel goed gedaan. Maar veel te kort he!

Tom hannes : ik zal het doorgeven aan onze drummer, dat is de baas. Wij zijn al oude mannen he, de meisjes zijn jong maar wij niet hoor.

Toon : en wat is dan zo de gemiddelde leeftijd?

Tom Hannes  : ik denk dat de rechtse backing achteraan de 20 is en de oudste is 50.

Jan : En is het nu waar dat Bowie wist dat hij na zijn laatste plaat ging doodgaan?

Tom Hannes : Ik weet niet meer van David dan jij. Die man was zo slim, om alles te beheren en in het nieuws te brengen, dat zullen we nooit weten.

Toon : en krijg je nog veel aanvragen voor optredens?

Tom Hannes : Dat moet ik vragen aan mijn baas. Het is van 2011 geleden dat we hebben getoerd. we hebben blackstar en lazarus toegevoegd aan het repertoire, maar toen rees de vraag, gaan we dat mogen doen? Bowie heeft die zelf nooit live gebracht.

Toon : Je begint met het einde van zijn carrière. Waarom geen trip doorheen zijn leven?

Tom Hannes : De eerste shows zijn we begonnen met de kostuums en shmink van de eighties .Eindigen met lazarus en blackstar zou heel raar zijn. Chronologisch is niet per sè iets dat moet. Logisch is dat niet natuurlijk.

Toon : De show hoort er ook bij . Dat omkleden doe je graag, ik zie het aan jou.

Tom hannes : Hoe meer je van het podium gaat , hoe meer stress. Dat had ik na een paar jaar wel gehad. Ik heb dit langer gedaan dan Bowie zelf he.

Toon : Heb je die jas met de union jack zelf gemaakt?

Tom Hannes : Dat klopt! Dat is echt waar. Mijn moeder heeft die geknipt en ik heb hem geschilderd. Credits voor mijn moeder. In de tijd deed ik om de 2 nummers een kledingwissel. Maar dat is moeilijk vol te houden zonder speed of coke.

Toon : Ligt dat dan niet in de backstage?

Tom Hannes : Spijtig genoeg niet! morgen zijn mijn kinderen om 6 uur wakker . Dan ben ik nog steeds wakker! Ha haha

Toon : Bedankt Tom!

Zo, dit was weer het relaas van een korte, maar krachtige episode in het zaaltje achter Mimuze, genaamd Bokal. Moet mij wel van het hart dat deze qua locatie toch niet ideaal gelegen is. Met de fiets gaat, maar langs die drukke baan in het donker, liever niet.

Daarna even in Sandy gezeten, en dan moest er nog ergens het dak af. Dat is er dan ook vakkundig af gehaald door ondergetekende.

*** opname op aanvraag ***

REAGEER GERUST OP DIT ARTIKEL

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *